Transkateter uçtan uca mitral kapak tamiri (M-TEER), ciddi mitral yetersizliğinin (MR) cerrahi dışı tedavisinde giderek yaygınlaşan bir yöntemdir. İşlem sırasında optimal yaprakçık yakalanması ve MR'nin en aza indirilmesi için genellikle birden fazla yakalama denemesi gerekir; ancak bu tekrarlı manevraların işlem güvenliğini etkileyip etkilemediği net değildi.
2019-2024 yılları arasında PASCAL sistemiyle M-TEER uygulanan, ciddi MR'li 391 hastalık ardışık bir seri incelendi (ortalama yaş 77,7; %57,5 erkek). Hastalar yakalama denemesi sayısına göre iki gruba ayrıldı: ≤7 deneme (medyan 4) ve ≥8 deneme (medyan 10, en fazla 22). Her iki grupta da tek yaprakçık tutunması, yaprakçık hasarı veya başka bir cihaz kaynaklı komplikasyon görülmedi.
≥8 deneme yapılan işlemler daha uzun sürdü (126 dk'ya karşı 83 dk) ve başlangıçta daha büyük efektif regürjitan orifis alanına (EROA) sahip, dolayısıyla daha zorlu anatomik hastaları içeriyordu. Buna rağmen taburculukta MR şiddetindeki iyileşme, en son takipte MR azalmasının kalıcılığı, NYHA fonksiyonel sınıf iyileşmesi ve tüm nedenlere bağlı mortalite (%7,3'e karşı %6,5) açısından iki grup arasında anlamlı fark bulunmadı.
Bulgular, PASCAL sistemiyle yapılan M-TEER işlemlerinde çoklu yaprakçık yakalama denemelerinin güvenli olduğunu ve daha az deneme gerektiren işlemlerle benzer, kalıcı MR azalması ve klinik sonuçlar sağladığını gösteriyor — bu da karmaşık anatomiye sahip hastalarda cerrahın daha sabırlı ve ısrarlı bir yaklaşım benimseyebileceği anlamına geliyor.
Kaynak: Safety of multiple grasping attempts during transcatheter mitral valve repair with the PASCAL system, International Journal of Cardiology, 2026.